«Το σώμα αφηγείται πριν από τις λέξεις.»
Πιστεύω σε ένα θέατρο που γεννιέται από την πράξη, τη φαντασία και την ανθρώπινη παρουσία. Ένα θέατρο που δεν περιορίζεται μόνο στον λόγο, αλλά αναζητά την αλήθεια μέσα από το σώμα, την κίνηση και τη ζωντανή σχέση με τον θεατή.
Η καλλιτεχνική μου πορεία επηρεάζεται ιδιαίτερα από το έργο του Jacques Lecoq και την έννοια του «ποιητικού σώματος». Με συναρπάζει η δυνατότητα του σώματος να δημιουργεί εικόνες, να μεταμορφώνεται, να αφηγείται ιστορίες και να εκφράζει συναισθήματα πέρα από τις λέξεις. Στη φύση, στον ρυθμό, στο παιχνίδι και στη φαντασία ανακαλύπτω διαρκώς νέους τρόπους θεατρικής έκφρασης.
Παράλληλα, με εκφράζει βαθιά η προσέγγιση του David Mamet στην υποκριτική. Η έμφαση που δίνει στην απλότητα, στη δράση και στον ξεκάθαρο στόχο του ηθοποιού αποτελεί για μένα μια ουσιαστική υπενθύμιση ότι το θέατρο συμβαίνει στο παρόν. Ο ηθοποιός δεν χρειάζεται να εξηγεί· χρειάζεται να πράττει με ειλικρίνεια.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο επιρροές αναζητώ τον δικό μου καλλιτεχνικό δρόμο. Έναν δρόμο όπου η ποιητικότητα της εικόνας συναντά την αλήθεια της δράσης. Όπου το σώμα γίνεται φορέας φαντασίας και η σκηνή ένας τόπος συνάντησης, παιχνιδιού και δημιουργίας.
Ως ηθοποιός, εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού και παιδαγωγός, με ενδιαφέρει να καλλιεργώ χώρους όπου παιδιά και ενήλικες μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα, να πειραματιστούν, να ανακαλύψουν τη δημιουργικότητά τους και να επικοινωνήσουν μέσα από τη χαρά της θεατρικής πράξης.
Για μένα, το θέατρο δεν είναι μόνο μια τέχνη. Είναι ένας τρόπος να παρατηρούμε τον κόσμο, να συνδεόμαστε με τους άλλους και να μετατρέπουμε την ανθρώπινη εμπειρία σε ζωντανή ποίηση.